காலம்

கலை இலக்கிய காலாண்டிதழ்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் – கவிதை March 26, 2010

சிவப்பு பலூன்

மகள் என் வயிற்றின் மீது
விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறாள்
இடுப்பின் கீழே என் குறிமிதித்து
அவள் வானேறுகிறாள்
நான் அவளைத் தொடவேயில்லை
இரவு
அனைவரும் ஞாபகத்தில் வந்துபோகின்றனர்
என் பால்யத்தில்
அந்த சிவப்புநிற
பலூனை
தொட்டுத்தொட்டு
கைவிடுத்து
காற்றில் அலையவிட்டேன்
நான் அந்த பலூனை
ரத்தச்சிவப்பை
தொடவேயில்லை
காதலியை ஸ்பரிசித்தேன்
தொட்டுத்தொட்டு
உச்சத்தில்
நான் இல்லாமல் ஆகும்
உன்மத்தத்தில்
அவளுக்குள் நுழைந்தேன்
நான் தொடவேயில்லை
இப்பூமியில் சற்றுமுன்
முளைத்திருக்கும் புற்கள்
அருவி
சாயங்காலம்
அலாதியாகச் சிவந்திருக்கும் வீடுகள்
கடல் ஆசை
அலைகள் அழகு
இவற்றையெல்லாம்
குதிரைகள் கடக்கின்றன
தொட இயலாத துக்கம் எனக்கு.

Advertisements